Koud koken

Raam open, een ventilator onder haar bureau en eentje erboven op.
Nee niet in de zomer. Vandaag, heute, aujourd’hui!
Ze zit hier in een knielange katoenen rok, zonder kousen.
Een linnen blouse met korte mouwen en halfopen schoenen.

“Maar nee ik heb geen vapeurkes hoor, ik ben nog maar 36 jaar” kweelt ze me toe.
Ik zwijg en denk “ge ziet er nochtans 49 uit”.
Ze zucht uitgebreid en rolt met haar ogen als ik voor de tweede keer vraag om het raam toe te doen.

Moest ik het niet zo koud hebben, ik zou koken.

maart 9th, 2010 by Miss Hiepentriet | 9 Comments »

Voor wie zijn kinderen een levenslang trauma wil bezorgen

hebben ze nu blijkbaar de Polliwalks uitgevonden.  Alsof die afschuwelijke Crocs nog niet erg genoeg waren.

De Polliwalks zijn nog wansmakelijker (écht waar) dan die plastiekachtige klompachtige Crocs-dingen.  Uiteraard in felle kleurtjes maar bovendien ook nog uitgerust met oortjes, tanden, bek en zelfs hier en daar een staart.  Bovendien laten de ondingen in het zand een “pootafdruk” na.

Uw kind een dergelijk schoeisel aandoen, is het kind voor het leven verminken.   En ik hou me dus al vast voor deze zomer want uiteraard zullen er ook weer volwassenen zijn die “het kind in hen” weer gaan vrijlaten en ook zulke misbaksels gaan aantrekken.

Ik zweer u : wie ik betrap met Polliwalks aan zijn voeten, komt op mijn zwarte lijst.  Draag deftige schoenen.  Geef uw kind deftige schoenen.  Er bestaan massa’s fantasierijke, toffe kinderschoentjes die uw kind voorbereiden op een leven in stijl … of zou u willen dat uw kind op latere leeftijd rondloopt in een campingsmoking, een flashy spandex pakje of een one-size-fits-all shirt ? 

Ik peins van niet.   Dus : bannen die ondingen.  Damn, denk dat ik vannacht nachtmerries ga hebben – krijg die griezelige foto’s maar niet uit mijn hoofd :-(

februari 26th, 2010 by Annliesbet | 15 Comments »

Baaldag

Hmpf.

Gisteren had ik een baaldag. Rotweer, haasten, en ’s morgens is het dan ook weer in mijn rug geschoten.

Naast het gewone lesgeven kwamen er nog wat frustrerende dingen bij, werkgerelateerd. En dan ’s namiddags nog klassenraad. Die verliep vlot, daar niet van, maar ik blijf het gewoon niet leuk vinden.

Het huis was dan ook nog eens een puinhoop, en mijn rug stond een grondige opruimbeurt eigenlijk niet toe.

Het resultaat was dat ik ’s avonds in de zetel wat chocolade en chips heb binnengespeeld. The real stuff, geen calorie-arme producten.

Blah. Ik zal blij zijn als er deze week alsnog wat af is. Op een kilo hoef ik niet te rekenen, vrees ik.

Balen.

februari 24th, 2010 by Gudrun | 8 Comments »

Ziekenhuis

Sorry voor alle schenen waar ik nu ga tegen schoppen maar ik moet het even kwijt.

Mijn grootmoeder ligt nu al een week in een niet nader te noemen ziekenhuis in het Gentse. En ik heb er werkelijk een degout voor ziekenhuizen opgedaan! Het is er vies, het stinkt daar vreselijk, de vloer plakt naar de urine (en wat nog allemaal) en het is er ongelofelijk triestig!

Ik krijg er altijd zo’n misselijk gevoel van dat ik op den duur mijn grootmoeder niet meer kan bezoeken… En wat voel ik me schuldig daardoor.

februari 17th, 2010 by Hanne | 8 Comments »

Single socks

Geen stommer huishoudelijk werkje (buiten een dekbed in de hoes foefelen) dan versgewassen kousen bijéénzoeken en opplooien.
Want ken je het fenomeen van de ’single socks’?
Je steekt 10 paar kousen in het wasmachien en haalt er 6 paar en 8 single socks uit.
Ik smijt ze in een aparte lade in de hoop daar ooit hun evenbeeld weer tegen te komen. Maar het gebeurt maar zelden dat ik twee sokken terug kan verenigen.

Bij deze lanceer ik een nieuwe lente-trend: 2 verschillende single socks dragen.

februari 17th, 2010 by Miss Hiepentriet | 21 Comments »

Snif!

Af en toe heb ik zin in een doos zakdoekjes. Ja hoor, daar kan men gewoon zin in hebben. Zelfs al ben ik niet verkouden en heeft het nageslacht geen druipneus, dan nog komen ze van pas, al ware het maar om gemorste koffie/melk of andere substanties op te vegen.

Maar geen gewone zakdoekjes. Gekleurde moeten het zijn. Vol verwachting trek ik dan het eerste zakdoekje uit de doos. Roze. Hmm. Ik heb het niet zo op roze. De volgende drie zijn weer roze. En dan komt er…zalmkleur. En nog eens roze. En weer zalm. En nog eens roze, iets donkerder ditmaal.

Een pruillip maakt zich van mij meester. Want dat is niét wat ik wil. Ik wil Rood! Grasgroen! Donkerpaars! Ik zou gelukkig zijn met Turqoise, extatisch over Terracotta! Zelfs Zwart zou mij een glimlach ontlokken. Maar wat krijg ik?

ROZE. Flepsflauwroos. Ik kreeg de tip over Sniff zakdoekjes, in elke kleur en patroon denkbaar, maar dat is niet hetzelfde. Ik wil immers een doos. Het enige wat mij in hogere machten doet geloven, want zoals men zegt: ‘If there’s no god, who pops up the next Kleenex?’

februari 11th, 2010 by De Huisvrouw | 8 Comments »

tis weekend, verdorie!

Ik heb er geen enkel probleem mee om tot 22u telefonisch standby te zijn voor mocht er iets mislopen bij 1 van de producties, vooral omdat dat zeer zelden voorkomt.

Maar sta me toe op zijn minst een beetje geërgerd te zijn als een collega me op vrijdag, na een hectische week van factureren en productieproblemen, om 17.30u (als mijn weekend al een uur bezig is) belt om me een vraag te stellen waarop ik haar het antwoord eerder deze week al meermaals gaf en dat bovendien ook ergens in haar mailbox rondzweeft.
Vooral als het een vraag is die perfect tot maandag had kunnen wachten.

februari 5th, 2010 by Zomermaantje | 5 Comments »

Stoomstrijkijzer – the sequel

Het was natuurlijk te mooi om waar te zijn. Het nieuwe strijkijzer strijkt ronduit niet. Mijn zakdoeken zijn nog even gekreukt na het strijken als ervoor. Wat hebben we hieruit geleerd?

- koop geen strijkijzer van een merk dat normaal gezien doe-het-zelf apparatuur verkoopt

- wees niet gierig bij de aankoop van een strijkijzer

- ga voor een ijzer met een vermogen van meer dan 2000Watt

Zucht. En nu hopen dat ik maandag kan inruilen, het is in perfect nieuwe staat en ik heb alle originele verpakking er terug rond gedaan. Iemand ervaring met Krefel hiervoor? To be continued?

januari 31st, 2010 by Endimi | 6 Comments »

Ah gaat dat zo tegenwoordig ?

Awel, nu is het definitief : als ik terug mag gaan werken is het gedaan met een bijdrage te leveren voor deze of gene die verjaart, trouwt, ne kleine koopt, met pensioen gaat, lang ziek is etc.  Ik meen het : ik zal categoriek weigeren.  Vanaf nu is het gedaan.

Ik zit begot al meer dan een maand thuis en heb IK al iets gehad ?  Nee.  Niks, nada, nougabollen.  Zelfs geen kaartje krijg ik van mijn collega’s.  Geen telefoontje, geen emailtje. 

Ge zou peinzen dat dat komt omdat ik ook zo ben.  Dat ik geen bal inzit met collega’s die ziek zijn of waar iets mis is met de kinderen of gelijk wat .  Nee, ik ben zo zot dat ik dan bel om te horen hoe het is.  Ik luister uuuuuuuuuuuren naar hun gezaag en gezever en blijf vriendelijk knikken en ze gelijk geven.  Ik draag altijd meer dan mijn deel bij voor cadeaukes en bloemen.  Straffer zelfs, dikwijls sturen ze mij nog naar WS voor een cadeaubon of voor kaartjes.

Awel.  Ik doe niet meer mee.  Eerst wil ik een brievenbus vol beterschapskaartjes, ne grote bos bloemen en minstens een doos pralinen voor ik er nog over peins om ooit nog een bijdrage te leveren.  Word allemaal maar ziek lieve collega’s, koop klein mannen, trouw en ga met pensioen.  Van mij niks meer: geen beterschap, gene proficiat. 

Hehe.  Dat lucht op.

januari 31st, 2010 by Annliesbet | 32 Comments »

Melkpakken

Kijk he, kunnen ze nu eens geen standaard bereiken over het kleur van pakken melk?

Met ‘ze’ bedoel ik de diverse producenten en warenhuizen.

Wij hebben namelijk altijd twee soorten melk in huis: magere melk voor mezelf en Kobe (die vindt dat het lekkerst), en halfvolle voor Wolf en Bart. Per dag gaat er van elk minstens 1 liter door.

Maar het is dus verdomde moeilijk om die uit elkaar te houden, toch als je niet elke keer weer het pak leest. Ik doe mijn boodschappen afwisselend bij Delhaize, Colruyt, Aldi en Lidl, al naargelang het uitkomt.

Bij de Delhaize is de halfvolle melk groen (enfin, de verpakking ervan, je begrijpt me wel), en de magere paars. Bij Colruyt is dan weer de magere groen, en de halfvolle blauw. En bij de rest weet ik het begot niet meer van buiten, maar is het in elk geval nog iets anders.

Kom eens overeen zeg! Bende prutsers!

januari 30th, 2010 by Gudrun | 20 Comments »